Baldur’s Gate 3: sto godzin później wciąż wybieram inaczej

Po stu godzinach Baldur’s Gate 3 nadal nie jest grą, którą „zaliczyłam”. Jest grą, w której za każdym razem wybieram inaczej i za każdym razem słyszę, że świat to zauważył.

W polskich jesiennych wieczorach, kiedy za oknem ciemnieje przed szóstą, taka obietnica jest warta więcej niż kolejna mapa pełna znaczników. Larian nie udaje, że Twoja drużyna to dekoracja. Towarzysze mają własne plany, własne kłamstwa i własne granice. Jeśli je przekroczysz, nie dostaniesz tylko innego koloru dialogu. Dostaniesz inną noc w obozie i inny finał.

Co zostaje po napisach

Najrzadsza rzecz w dużym RPG to pamięć. Baldur’s Gate 3 pamięta drobiazgi: kogo oszczędziłeś na początku, komu obiecałeś pomoc, którego boga zignorowałeś. Nie wszystko wraca z równą siłą, ale wystarczająco często, żeby przestać grać „optymalnie” i zacząć grać jak ktoś, kto będzie musiał z tym żyć.

Walka jest tu drugim językiem, nie pierwszym. Tury dają czas, a czas w tej grze oznacza wybór pozycji, zaklęcia i tego, czy w ogóle wyciągać broń. Da się przejść spore kawałki, rozmawiając. Da się też zbudować postać, która rozmawiać nie umie i za to płaci. Oba sposoby są uczciwe.

Pięć szyszek nie znaczy „bez wad”. Znaczy: wracam do niej nawet wtedy, gdy znam już zakończenie.

Gdzie rozmach przytłacza

Ta gra umie zająć cały miesiąc. Jeśli masz wieczór albo dwa, pierwszy akt kusi, żeby zostać „jeszcze tylko do następnego ogniska”. Potem okazuje się, że ognisko jest piąte, a w plecaku leżą zadania, o których już nie pamiętasz. To nie jest wada fabularna. To wada kalendarza.

Zdarzają się też miejsca, w których system jest głośniejszy od historii: zbyt wiele przedmiotów, zbyt wiele budów, zbyt wiele okien. Wtedy pomaga prosta zasada, którą stosujemy w redakcji. Jedna postać, jedna decyzja na wieczór, żadnego czytania poradników w trakcie. Gra oddaje najwięcej, gdy nie próbujesz jej wygrać na skróty.

Po polsku interfejs i napisy są dostępne w oficjalnej wersji, więc nie trzeba grać przez tłumaczenie z forum. Dubbing jest po angielsku i właśnie ten głos trzyma sceny razem. Jeśli wolisz całkowicie polski lektor, tu go nie znajdziesz. Dla nas nie jest to powód, żeby zejść z oceny: tekst polski jest czytelny, a gra i tak jest przede wszystkim o czytaniu ludzi.